බාලිකා සේපාලිකා.

ජීවිතේ මේ තුමුල මහ රුක
අන්දකාරය රැගෙන තුරුලට
සිඟිති කැකුළක කලල සිර කළ
බාලිකා සේපාලිකා.......

තලා ඔබ බිම හෙලන්නට පෙර
කුණාටුව මද සුළං වෙස් ගෙන
සීත රැවුලින් කිති කවා ගිය
බාලිකා සේපාලිකා.......

වරක් දෙවරක් මුව සිපින්නට
වරම් ඉල්ලා වැටී උන් ළඟ
දිනූ සුවඳක් නොවූ හද ගැබ
බාලිකා සේපාලිකා.......

පිපෙන ඉර දැක දැකත් අළුයම
සාදයේ ඉඩ කඩක් නොපැතුව
නැවුම් පොළොවක දිවිය නිම කළ
බාලිකා සේපාලිකා.......

ගිනි සරඹ

පෙමත් ගිනියම් වසත් ඉර මල
හීනි ඉඳි තුඩු ලෙසට හැඩ කර
නිල්ම නිල් මහ මුහුද මැද්දට
රතු අඟුරු කැටි බෙදනවා

බලාගෙන ඒ ගිනි සරඹ දෙස
වලාකුළු පෙම පිපෙනවා

දියවෙලා යන්නට පළමුවෙන්
මෙහෙම කොපමණ කලක් ඉම්දැ' යි
ඉරෙන් අහනා කළු වලාවක්
යාලුවේ මට පේනවා

" බලන් මේ දියවෙලා වැගිරුණ
ප්‍රේම අඟනුන් මා හතර වට,
නොඅසාම කිසි කලෙක වගතුග
මා ම විඳිමින් නිවෙනවා"

දෙබස අහගෙන බිම බලාගෙන
පාඩුවේ මං ඉන්නවා.........

ඔබ නොවේ....

බලන් අර දුර කන්ද හිමවත්
මුදුන වලපින කින්නරා
පෙමත් කදුළත් කවත් මුහු කර
සිලෝ ගී ලිව් පෙම්බරා

නිබද අලුවන් අදුර අතුරා
වනපෙතේ මුදුනත අරා
කිදුරු දුක තාලයට මුමුණන
හිනාවක් නොවු චන්දරා

පාපිස්න

පිරී ඇත දැනට
කට පෙතටම
සීනි බෝතලය
අඩියට සිඳුණු පසු
යට තට්ටුවේ අමතරව

පිටි ද තේකොළ
දුරු මිරිස් වෙනමම

වහලේ දරගෙයි හනසු
මටුළු පොල් කොළ වෙනමම
පොල් පිති පොල් ලෙලි සමඟ
පොල් ඔළු යටට අසුරා මැනව

සාරි මැද්දේ ඇත
පොඩි පොඩි කාසි පෙට්ටිය
තැල්ල එහි තබක්ක , ගත හැක
පාටකළ පසු අලුත් රන් ලෙස

අපහසු කිසිත් නොමැත
දෙසතියෙන් හුරු විය හැක
වියන් ඇඳ පහල සතිපතා
පාපිස්න මාරු කළ යුතු වෙත.....

...............

නොවෙනස්ව
එකදු තිතකුදු
ඇඳිය හැකි නම්
ඒ කඩ ඉම ම
මෙතැනත්

වෙන් වී නොවී
වෙන්වී
සිටිය හැක

පුරුද්දෙන් ලද පරිචය
මැනව පිහිටා ඇත
මට